Ik was bezig werkverslaafde te worden

MET ENIGE moeite maakten we plannen voor een behoorlijke vakantie. Wil en ik waren zendelingen in Thailand. Terwijl ik achterover lag op het prachtige strand van de Golf van ailand, voelde ik me ongedurig. Mijn gedachten gingen steeds terug naar de dingen, die ik nog niet gedaan had. Mijn vrouw riep me vanuit het water en dat noodzaakte me om erbij te komen en met de kinderen te spelen. Terwijl ik van het zand omhoog krabbelde, ging de gedachte door me heen: 'Duizenden mensen sterven zonder Christus en Téo van der Weele neemt vakantie!' Een golf van schuldgevoel kwam over me. Toen gaf de Heer ogenblikkelijk antwoord op mijn woordloze gebed: 'Teo, je begint aan een verlossers-complex te lijden. Vergeet niet dat Ik de Verlosser van de wereld ben. Er zijn meer mensen die Mij dienen, je bent niet de enige. Ga nou maar met de kinderen spelen.'

Religieuze drogredenen kunnen je zo belangrijk doen voelen dat je in het centrum van alle religieuze plannen denkt te staan. Toen ik dat door had, was ik van mijn schuldgevoel verlost en genoot ik van het spel. Ik deed een doelbewuste keuze: Jezus is het antwoord, niet ik. Ieder mens heeft zijn eigen talenten, de één meer, de ander minder. Als we binnen deze talenten blijven, kunnen we in de rust van God blijven. Als er iets is dat de pastorale werker nodig heeft, is het deze rust in God. Hoe kan hij anders ooit mensen helpen om ertoe te komen?

Gedachten hoger dan je voegen

Als de problemen zich opstapelen in ons leven, omdat allerlei mensen hun hart bij ons komen luchten, dan kan men gemakkelijk de eigen beperkingen vergeten. Paulus waarschuwt hier ook voor: 'Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik tegen een ieder onder u: koester geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld' (Rom.12:3). Er zijn meer mensen die kunnen helpen. We zijn niet alléén geroepen, we kunnen als team werken, terwijl ieder zijn bekwaamheden inzet.

Jezus zegt: 'Komt tot Mij , allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven, neemt Mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen; want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht' (Matth.11:28-30). De eerste fase is die van onmiddellijke hulp bieden. Ieder die vermoeid en belast is kan komen. Er zijn geen ingewikkelde ceremonies of langdurige processen voor nodig, je hoeft alleen maar te komen en je zult rust vinden. Door een persoonlijke relatie met Jezus zelf, vindt men ogenblikkelijk hulp.

Ik sta niet meer alleen

Ook al zijn de omstandigheden nog even slecht, toch is er een enorm verschil: ik sta er niet meer alleen voor. Ik heb een Vriend ontmoet, ik ben de Goede Herder tegen gekomen, ik was de verloren zoon die naar huis terugkomt, in de omarming van mijn Vader.

De tweede fase van het rust vinden is: dit belangrijke principe uitwerken in het dagelijkse leven. De eerste fase kan in één moment bereikt worden, de tweede fase is een proces dat meer tijd vergt. Dan beginnen mensen het moeilijk te krijgen met God. Ze keerden zich naar Hem toe, ontvingen dat eerste moment van rust en vonden het heerlijk. Maar als ze dan fase twee niet binnen gaan, ebt de vrede weg en werkt ze niet meer. Ze blijven naar Jezus toekomen met noden en lasten, maar die eerste voldoening is er niet meer.

Allergisch voor problemen

Als wijze raadsman wist Jezus van het gevaar, dat de vermoeiden en belasten bedreigt. Ze worden zo allergisch voor hun problemen dat ze alles zouden willen weggooien en alle persoonlijke verantwoordelijkheden van zich af schuiven. Wat ook een aardig rookgordijn kan zijn om onze problemen achter te verbergen is te bidden: 'Heer, U kunt alles, ik kan niets.' Vervolgens keert men de rug toe naar de verantwoordelijkheid die Hij aan ons gaf om te dragen. Hij heeft ons geroepen om medewerkers met Hem te zijn.

Het doet ons denken aan het beeld van een lastdier dat een te zware lading trekt. Mensen die met problemen te maken hebben die ondraaglijk lijken, hebben vaak een gevoel van falen. 'Ik kan het niet, maar ik zou het wel moeten kunnen.' Jezus geeft hen meteen hun gevoel voor eigenwaarde terug door te zeggen: 'Ga met Mij mee, laten we samen de lading trekken.'

Wat is de oorzaak van onrust?

Er staan in de bijbel verschillende oorzaken van onrust. Petrus waarschuwt ons, dat het oude leven vernietigend kan inwerken en dringt er bij ons op aan ons 'te onthouden van de vleselijke begeerten, die strijd voeren tegen de ziel (1 Petr.2:11). Jacobus wijst op het gevaar van 'een dubbele geest', te proberen in twee werelden te leven (Jac.4:1-7). We weten hoe de duivel probeert onze geest en gevoelens te bespelen. Verder is er het gezonde teken van onrust ten gevolge van een onevenwichtig leven. God heeft ons voor een bepaald doel geschapen. Als we niet groeien overeenkomstig dat doel, is onrust een goed waarschuwingsteken.

Téo van der Weele