Paniek 

Toen Greta 4 jaar oud was kreeg haar zusje van twee een hersenvliesontsteking. Zij was de eerste die ontdekte dat er wat ergs aan de hand was. Zij vond haar zusje in een verkrampte toestand in de wieg. Geschokt rende ze naar haar moeder. Binnen enkele minuten was er een ambulance. Greta voelde zich zo hopeloos. Dat werd later haar drijfveer om arts te worden. Nu is ze getrouwd en heeft ze twee kinderen van twee en vier jaar.

Greta vroeg me om gebed. Ze werd panisch als haar kinderen al maar een beetje verkouden waren. Haar verstand vertelde haar dat er niets aan de hand was, maar haar gevoel was helemaal van slag. Toen we gingen bidden en we samen om Gods tegenwoordigheid vroegen, werd het stil. Na een poosje begon ze te glimlachen.

Na afloop zei ze: 'Er gebeurde iets merkwaardigs. Weet je, het beeld van mijn zusje, verkrampt in de wieg, komt steeds weer terug als een flashback. Dat is de oorzaak van mijn paniek als mijn eigen kinderen even iets mankeren. Ik voel me dan gelijk zo hulpeloos. Tijdens het bidden was ik opnieuw in de babykamer, maar toen kwam er ineens een mist, ik zag het bedje niet meer. Dit is een heel ander gezichtspunt'. Enkele maanden later ontmoette ik Greta weer. Ze vertelde stralend dat 'de mist' nog steeds werkte.

Wat een creatieve manier van God om iemands gebed te beantwoorden!

Téo van der Weele